Praise to the Triple Gem

Handa mayam ratanat-\ntayap-paņāma-gāthāyo\nceva samvega-\nparikittana-pāthanca\nbhanāma se

หันทะ มะยัง ระตะนัต\nตะยัปปะณามะคาถา\nโย เจวะ สังเวคะ ปะ\nริกิตตะนะ ปาฐัญจะ\nภะณามะ เส

เชิญเถิด เราทั˒งหลาย กล่าวคํานอบน้อม\nพระรัตนตรัยและบาลีทีːกําหนดวัตถุเครืː อง\nแสดงความสังเวชเถิด

Now let us chant our salutation to\nthe Triple Gem and a passage for\ndispassionateness

Buddho susuddho\nkarunā-mahannavo

พุทโธ สุสุทโธ กะรุณา\nมะหัณณะโว

พระพุทธเจ้าผู้บริสุทธิ˚ มีพระกรุณาดุจห้วง\nมหรรณพ

The Blessed one, purified, and\nhaving ocean-like compassion,

Yoccanta-\nsuddhabbara-nāna-\nlocano

โยจจันตะสุทธัพพะระ\nญาณะโลจะโน

พระองค์ใด มีตาคือญาณอันประเสริฐ\nหมดจดถึงทีːสุด

He possessed the eye of higher\nknowledge, completely purified and\nsuperb,

Lokassa pāpūpakilesa-\nghātako

โลกัสสะ\nะฆาตะโก

เป็นผู้ฆ่าเสียซึːงบาป และอุปกิเลสของโลก\n*อุปกิเลส\n1. อภิชฌมวิสมโลภะ – ความละโมภ เพ่ง\nเล็งอยากได้ อยากมี อยากเป็นอย่างไม่รู้จัก\nพอ\n2. พยาบาท – ความพยาบาทโทสะ เมตตา\nดับความคิดปรุงแต่งให้เกิดโทสะได้\n3. โกธะ – ความโกรธ รุนแรงน้อยกว่าโทสะ\nโกรธเป็นเพียงความเคืองหรือขุ่นเคือง\nเท่านั้น\n4. อุปนาหะ – ผูกโกรธ ไม่ยอมเลิกโกรธ\nเก็บความโกรธฝังไว้ในใจนาน ๆ ให้ความ\nร้อนแก่ตนเองไม่รู ้สิ้นสุด\n5. มักขะ – ดูถูกดูหมิ่นความดีของท่านที่\nท่านได้ทำแล้ว\n6. ปลาสะ – ความตีเสมอ ยกตัวที่ต่ำให้สูง\nโดยไม่ได้ทำคุณงามความดีหรือสร้างว า\nสนาบารมีเช่นท่าน ความไม่มีสัมมาคารวะ\nไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง\n7. อิสสา – ความริษยา\n8. มัจฉริยะ – ความตระหนี่\n9. มายา – เจ้าเล่ห์ หลอกลวง ไม่จริงใจ\n10. สาเถยยะ – โอ้อวด หาทางแสดงออก\nให้ผู้อื่นเห็นความสำคัญในทางต่าง ๆ ของ\nตน เช่นความมั่งมี ความใหญ่โต\n11. ถัมภะ – หัวดื้อถือรั้น ไม่มีเหตุผล\n12. สารัมภะ – แข่งดีแข่งเด่น มุ่งแต่จะเอง\nชนะ จะพูดจะทำอะไรต้องเหนือกว่าผู้อื่น\nตลอด\n13. มานะ – ความถือตัวถือตน ถือชั้น\nวรรณะเกินพอดี ทะนงตน\n14. อติมานะ – ความเย่อหยิ่งจองหอง\n15. มทะ – ความมัวเมา ความหลงในลาภ\nยศสรรเสริญสุข หรือความหลงในรูปเสียง\nกลิ่นรสโผฏฐัพพะ\n16. ปมาทะ – ความประมาทเลินเล่อ\nสะเพร่า คิดปรุงแต่งว่าไม่เป˝นไร\n*กิเลส – 3 ระดับของกิเลส\n1) อกุศลมูล :\n1.1) โลภะ – ความโลภ\n1.2) โทสะ – ความโกรธ\n1.3) โมหะ – ความหลง\n2.) นิวรณ์\n2.1) กามฉันทะ – ความพอใจในรูป\nกลิ่น รส และสัมผัส\n2.2) พยาบาท – ความผูกโกรธ จองล้าง\nจองผลาญ\n2.3) ถีนมิทธะ – ความขี้เกียจ เฉื่อยชา\n2.4) อุทธัจจกุกกุจจะ – ฟุ้งซ่าน รำคาญ\nหงุดหงิด\n2.5) วิจิกิจฉา) – ลังเลสงสัยในผลของ\nการปฏิบัติ ไม่แน่ใจว่าจะมีผลจริงตามทีːคิด\nไว้หรือไม่เพียงใด\n3.) ระดับหยาบหรือรูปแบบทีːหยาบคายขอ\nงการทําให้เป˝นมลทินผ่านคําพูด และการก\nระทําทีːไม่น่ารังเกียจ เช่น การฆ่า การโกง\nการขโมย การล่วงประเวณี การโกหก\nเป˝นต้น

He is the destroyer of wickedness\nand upakilesa* of the world\n*upakilesa – impurities\n(imperfections, corruptions) of\nmind.\n1. abhijjhā-visamalobha - greed\n2. byāpāda – ill-will, malice\n3. kodha – anger\n4. upanāha - hostility\n5. makkha – denigration\n6. palāsa – domineering\n7. issā – envy\n8. macchariya – stinginess,\nmiserliness\n9. māyā – fraud, insincerity,\ncunning\n10. sātheyya – brag\n11. thambha – obstinacy, irrational\n12. sārambha – compete or show off\nin order to win or better\n13. māna – conceit, pride, vanity\n14. atimāna – superiority-conceit\n15. mada – infatuation\n16. pamāda – negligence\n*kilesa – defilements, mind-defiling,\ncaused by craving (tanha) and lust\n(raga). 3 levels of kilesa:\n1) Unwholesome roots - Akulsara-\nmula is in the depth of one’s mind:\n1.1) Lobha – greed : lust,\nattachment\n1.2) Dosa – hate : aversion,\nirritation of mind\n1.3) Moha – delusion : ignorance,\nwrong view\n2) Medium level of defilement is\nmental hindrances or nivarana that\ndisturb, irritate, and cloud the mind\nfrom being calm and developing,\nunable to discern things clearly, etc.\n2.1) kāmacchanda – sensuous\ndesire\n2.2) byāpāda – anger, ill-will\n2.3) thīna-middha (ถีนมิทธะ) –\nsloth, torpor, boredom\n2.4) uddhacca-kukkucca –\nrestlessness, worry, scattered-\nbrained\n2.5) vicikicchā – doubt in the\nTeachings, practices, etc.\n3) Coarse level or crude form of\ndefilement through unwholesome\nspeeches and actions such as killing,\ncheating, stealing, adultery, lying,\netc.

Vandāmi buddham\nahamādarena ta

วันทามิ พุทธัง อะหะ\nมาทะเรนะ ตัง

ข้าพเจ้าไหว้พระพุทธเจ้าพระองค์นั˒น โดยใจ\nเคารพเอื˒อเฟ˦˒อ

I revere that Buddha with devotion.

Dhammo padīpo viya\ntassa satthuno

ธัมโม ปะทีโป วิยะ\nสะ สัตถุโน

พระธรรมของพระศาสดา สว่างรุ่งเรือง\nเปรียบดวงประทีป

The doctrine of the Great Teacher,\nthe Enlightened One, likened an\nilluminating lamp,

Yo magga-pākāmata-\nbhedabhinnako

โย มัคคะปากามะตะ\nเภทะภินนะโก

จำแนกประเภท คือ มรรค ผล นิพพาน,\nส่วนใด

classified in path, fruition, and\nNibbana

Lokuttaro yo ca tad-\nattha-dīpano

โลกุตตระ โย จะ ตะ\nทัตถะทีปะโน

ซึ่งเป็นตัวโลกุตตระ, และส่วนใดที่ชี้แนว\nแห่งโลกุตตระนั้น\n*โลกุตตระ) – ธรรมเหนือโลก 9 ประการ\nคือ มรรค 4 ผล 4 นิพพานเป˝นองค์ทีː 9

Points out what lokuttara* is, and\nthe path to this goal, *lokuttara – 9\nthings of transcending the world: 4\npaths and 4 fruitions, nibbana is the\nninth

Vandāmi dhammam\nahamādarena tam

วันทามิ ธัมมัง อะหะ\nมาทะเรนะ ตัง

ข้าพเจ้าไหว้พระธรรมนั˒น โดยใจเคารพ\nเอื˒อเฟ˦˒อ

Vandāmi dhammam ahamādarena\ntam - I revere that Dhamma with\ndevotion.

Sangho\nsukhettābhyatikhetta-\nsannito

สังโฆ สุเขตตาภยะติ\nเขตตะ สัญญิโต

พระสงฆ์เป˝นนาบุญอันยิːงใหญ่กว่านาบุญ\nอันดีทั˒งหลาย

Sangho sukhettābhyatikhetta-\nsannito - The Sangha, the great best\nfield for cultivating merits,

Yo dittha-santo\nsugatānubodhako

โย ทิฏฐะสันโต สุคะ\nตานุโพธะโก

เป็นผู้เห็นพระนิพพาน, ตรัสรู้ตามพระสุคต,\nหมู่ใด

Yo dittha-santo sugatānubodhako, -\nThey have seen the insight, nibbana\nand awakened after the\nAccomplished One,

Lolappahīno ariyo\nsumedhaso

โลลัปปะหีโน อะริโย\nเมธะโส

เป็นผู้ละกิเลสเครืːองโลเล เป˝นพระอริยเจ้า มี\nปˎญญาดี

Lolappahīno ariyo sumedhaso: -\nThey have abandoned defilements,\nbecome the noble ones, the wise.

Vandāmi sangham\nahamādarena tam

วันทามิ สังฆัง อะหะ\nมาทะเรนะ ตัง

ข้าพเจ้าไหว้พระสงฆ์หมู่นั˒น โดยใจเคารพ\nเอื˒อเฟ˦˒อ

Vandāmi sangham ahamādarena\ntam. - I revere Sangha with\ndevotion.

Icceva mekanta\nbhipūjaneyyakam,\nVatthuttayam\nvandayatābhisankhata\nm, Punnam mayā yam\nmama sabbupaddavā,\nMā hontu ve tassa\npabhāva-siddhiyā\n(Samvega\nPali

อิจเจวะ เมกันตะ ภิปู\nชะเนยยะกัง\nยัง\nตัง ปุญญัง มะยา ยัง\nมะมะ สัพพุปˎททะวา\nมา โหนตุ เว ตัสสะ\nปะภาวะสิทธิยา\nบาลี

บุญใด ทีːข้าพเจ้าผู้ไหว้อยู่ซึːงวัตถุสาม, คือ\nพระรัตนตรัย อันควรบูชายิːงโดยส่วนเดียว,\nได้กระทําแล้วเป˝นอย่างยิːงเช่นนี˒นี˒, ขออุปˎ\nททวะ (ความชัːว อัปรีย์, จัญไร, ไม่เป˝น\nมงคล) ทั˒งหลาย, จงอย่ามีแก่ข้าพเจ้าเลย,\nด้วยอํานาจความสําเร็จ อันเกิดจากบุญนั˒น\n–\nคำแปลไทย

Icceva mekanta bhipūjaneyyakam,\nVatthuttayam\nvandayatābhisankhatam, Punnam\nmayā yam mama sabbupaddavā, Mā\nhontu ve tassa pabhāva-siddhiyā. -\nBy the power of accrued merits of\nmy reverence and practice following\nthe Triple Gem, may I be free from\nall kinds of evil, horrid, inauspicious\nthings, mishap and dangers.\nfor\nEnglish Translate